Ξανά Ξανθιά

Αυτές τις μέρες έχω διαβάσει εκατοντάδες άρθρα και απόψεις σχετικά με τους ντοπαρισμένους αθλητές, τις αλήθειες και τα ψέματα. Πολλοί αναρωτιούνται, «καλά είναι δυνατόν να φάνηκε τόσο χαζή η Χαλκιά* και η κάθε Χαλκιά; Που την θυμήθηκαν αυτή την ξεχασμένη ντόπα με το κωδικό όνομα Μ3 (η μεθυλτριενολόνη έκανε θραύση την δεκαετία του 70) οι έλληνες πρωταθλητές;»
Η αλήθεια έχει δυο σκέλη, αυτό δεν το λέω εγώ, το λένε άνθρωποι εκ των έσω, γνώστες της κατάστασης που επικρατεί εδώ και χρόνια - κοντά στα δεκαπέντε - στο ελληνικό αθλητισμό.
Χρησιμοποιώντας μια παλιά ουσία, ουσιαστικά ξεχασμένη, έχεις περισσότερες πιθανότητες να της βγάλεις καθαρή. Κι αυτό διότι δεν είναι δυνατόν οι υπεύθυνοι των εργαστηριών αντιντόπινγκ να συμπεριλάβουν στον έλεγχο τις εκατοντάδες πλέον αναβολικές ουσίες που χορηγούνται στους αθλητές έχοντας ως σκοπό να μεγιστοποιήσουν τις επιδόσεις τους. Μόνο από κάρφωμα – όπως και έγινε στην περίπτωση της εθνικής ομάδας (διασυρμού) άρσης βαρών – μπορούν να την βρουν. Ελέγχοντας δηλαδή για την συγκεκριμένη ουσία στα δείγματα που έχουν πάρει από τον καθένα.

Η άλλη μεγάλη αλήθεια, που δεν την ανακάλυψα μην φανταστείτε, απλώς τυγχάνει να την γνωρίζω είναι πολύ- πολύ εύλογη. Κάνοντας χρήση μίας ουσίας που γνωρίζεις πάνω-κάτω τις παρενέργειες της είναι πιο εύκολο να τις αντιμετωπίζεις, όταν κι αν αυτές παρουσιαστούν. Παραδείγματος χάριν, γνωρίζοντας από πριν ότι η τάδε ουσία προκαλεί καρκίνο στον προστάτη, εγκεφαλοπάθεια, αρχιδό-συρρίκνωση, αβυζία, προγνάθωση, στειρότητα, ξηροδερμία, ακρομεγαλία, δάκο και μουχρίτσα, είναι πολύ πιο εύκολο να φροντίσεις τον εαυτό σου αν δεν σταθείς και τόσο κωλόφαρδος.

Κακά τα ψέματα όπως όλα τα πρεζόνια δεν συλλαμβάνονται ούτε πεθαίνουν, έτσι και οι ντοπαρισμένοι αθλητές πολλές φορές, τις περισσότερες δηλαδή, την σκαπουλάρουν. Ζουν δοξασμένες στιγμές, μαζεύουν λεφτά με την ουρά, και εξασφαλίζουν το μέλλον τους με καριέρες– τιμητικές - δωρισμένες από το κράτος.
Όσοι από αυτούς καταφέρουν και αποκτήσουν παιδιά, θα τα σπρώξουν αύριο, όταν έρθει η σειρά τους, στον αθλητισμό και μετά, αν διαθέτουν ίχνος ταλέντου, στο πρωταθλητισμό.
Αναρωτιέμαι, θα επιτρέψουν άραγε ή, ακόμη χειρότερα, θα ωθήσουν τα ίδια τους τα παιδιά στην χρήση αναβολικών που ως φαίνεται αποτελεί μονόδρομο για τις μεγάλες επιδόσεις;

* Τελευταίο ανέκδοτο: Για όλα φταίει η Χαλκιά και ο Παναγιωτόπουλος. Για όλα φταίνε οι αθλητές και οι προπονητές.
Οι αθλητικές ομοσπονδίες, η Γ.Γ.Α. και η Ε.Ο.Ε. δεν είχαν και δεν έχουν καμία ιδέα και ανάμειξη. Οι αθλητές άλλωστε από μόνοι τους αναλαμβάνουν το ρίσκο. Οι επίσημοι φορείς δεν τους προσφέρουν εγγυήσεις, ούτε και κάλυψη.

Γέλασε κανείς;

Labels: Άντε ρε γαμήσου, μαθε τεχνη, Φ.Α.Ε.Σ.Κ.Α.Τ.Α., φιλοζωικά